Συνέβη και αυτό: Την ίδια στιγμή που οι εκπαιδευτικοί προβαίνουν σε κινητοποιήσεις με αμφίβολο αποτέλεσμα, δεν διεκδικούν επίδομα που δικαιούνται και λαμβάνουν συνάδελφοί τους σε άλλα υπουργεία!
Τους τελευταίους μήνες επικρατεί αναβρασμός στο χώρο των δημοσίων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευτικών. Η μείωση των αποδοχών τους στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης, η από καιρού προγραμματισμένη αναμόρφωση του ασφαλιστικού τους συστήματος, που θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση των συντάξεών τους, έχει προκαλέσει την κινητοποίηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων με τη μορφή απεργιών και διαδηλώσεων. Μέχρι τώρα οι αντιδράσεις αυτές δεν έχουν επιφέρει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα, καθώς δεν προτείνεται σ’ αυτές κάποια εναλλακτική λύση, ενώ έχουν προκαλέσει την έντονη δυσαρέσκεια τμήματος του πληθυσμού, όχι μόνο για τη διαρκή παρακώλυση της οικονομικής ζωής που συνεπάγονται – αυτό αφορά τις διαδηλώσεις –, αλλά και γιατί δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η πραγματική αιτία των κινητοποιήσεων έγκειται στη διατήρηση αδικαιολόγητων προνομίων.
Ειδικά στην περίπτωση των εκπαιδευτικών, το κέλευσμα της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης προς τα μέλη της που μετείχαν στη βαθμολόγηση των γραπτών των πανελληνίων εξετάσεων να απέχουν από το έργο τους λόγω μείωσης των σχετικών αποδοχών τους και η απήχηση που το αίτημα αυτό είχε, με συνέπεια την καθυστέρηση της βαθμολόγησης, οδήγησαν στην αποδοκιμασία τους από τους υποψηφίους των εξετάσεων και όχι μόνο, που θεώρησαν ότι χρησιμοποιούνται ως όπλο συνδικαλιστικών διεκδικήσεων. Παρά όλες αυτές τις κινητοποιήσεις που προαναφέρθηκαν, οι μειώσεις των αποδοχών εξακολουθούν και ήδη ψηφίσθηκε ο νόμος που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη μείωση των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων. Θα περίμενε κανείς οι συλλογικές διεκδικήσεις, ιδίως των εκπαιδευτικών, για ζητήματα αποδοχών να περιλάβουν και επιδόματα που δικαιούνται, αλλά δεν τους καταβάλλονται· κάτι τέτοιο – όσο περίεργο κι αν ακούγεται – δεν συμβαίνει.
Υπάρχει, λοιπόν, επίδομα που δικαιούνται όσοι υπάλληλοι του υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων είναι μόνιμοι ή με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατηγορίες στις οποίες εντάσσονται οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί. Το επίδομα αυτό, που συναρτάται με το αντικείμενο της δραστηριότητας των υπαλλήλων, λαμβάνουν ήδη οι υπάλληλοι άλλων υπουργείων. Αυτό χορηγείται για το χρονικό διάστημα από 1.1.2008 και εξής και το ύψος του ξεπερνά τα € 130 το μήνα. Δεν πρόκειται για το γνωστό ως «επίδομα εξομάλυνσης» ή «επίδομα των € 176», του οποίου η δικαστική διεκδίκηση κινείται σε θολά νερά για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Επιπλέον, και αυτό είναι και το σημαντικότερο, ενώ το επίδομα εξομάλυνσης με ρητή ρύθμιση του νόμου συμψηφίζεται με όσες αυξήσεις των αποδοχών του έχει λάβει κάθε δικαιούχος υπάλληλος από τη θέσπισή του μέχρι σήμερα – είτε πρόκειται για γενικές μισθολογικές αυξήσεις είτε για άνοδο σε ανώτερο μισθολογικό κλιμάκιο –, το επίδομα για το οποίο γίνεται εδώ λόγος δεν υπόκειται σε κανέναν απολύτως συμψηφισμό.
Το συγκεκριμένο επίδομα δεν συναρτάται ούτε με τα έτη προϋπηρεσίας του δικαιούχου, τη θέση του στην ιεραρχία ή το μισθολογικό κλιμάκιο στο οποίο εντάσσεται, ούτε με το επίπεδο σπουδών που έχει ολοκληρώσει. Αξίζει να επισημανθεί ότι το συγκεκριμένο επίδομα είναι αμφίβολο αν υπόκειται στη μείωση που υπέστησαν πριν από λίγους μήνες όλα τα επιδόματα ή εντάσσεται στις εξαιρέσεις· την ίδια στιγμή το λεγόμενο «επίδομα εξομάλυνσης» ή «επίδομα των € 176» υπόκειται χωρίς την παραμικρή αμφιβολία σε μείωση, κι έτσι σήμερα βρίσκεται κάτω από τα € 160.
Με βάση όσα αναφέρθηκαν, είναι αδικαιολόγητο τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί όσες μειώσεις έχουν υποστεί στις αποδοχές τους, να αφήνουν χαμένη την ευκαιρία να αναπληρώσουν, με το επίδομα για το οποίο έγινε λόγος, το εισόδημά τους, μόνο και μόνο επειδή δεν έχει πρωτοστατήσει η συνδικαλιστική τους ηγεσία. Αυτό που μένει είναι να διεκδικηθεί το εν λόγω επίδομα.
